Barceló Roma

In het bruisende hart van Rome, op steenworp afstand van het immer bruisende Campo de' Fiori, ligt een rustige hoek die aanvoelt als een stap terug in de tijd. Terwijl Campo de' Fiori bruist van het leven — van een historische ochtendmarkt tot een bruisend uitgaanscentrum — is er een geheime plek in de buurt waar de chaos vervaagt en de charme van het middeleeuwse Rome stilletjes blijft hangen. Dwaal over de Via de Pellegrino, ooit een pad voor pelgrims op weg naar de Sint-Pietersbasiliek, en je zult Arco degli Acetari tegenkomen op nummer 44. Deze afgelegen binnenplaats, verborgen achter een bescheiden poort, is een rustig toevluchtsoord om even weg te zijn van het ritme van de stad. Met zijn met klimop bedekte muren, rustieke gebouwen en geplaveide charme is het gemakkelijk te geloven dat de tijd hier heeft stilgestaan. Een merkwaardige naam met een smaakvol verleden! De naam Arco degli Acetari heeft een merkwaardige oorsprong. Het is afgeleid van het woord Acquacetosari, later afgekort tot Acetosari — verkopers van Acqua Acetosa, een ooit populaire middeleeuwse drank gemaakt van water, azijn en suiker. Dit pittige tonicum, waarvan wordt aangenomen dat het genezende eigenschappen heeft voor de nieren, lever en milt, was zo geliefd dat er een heel beroep uit voortkwam: de acetosaro. Deze verkopers vervoerden de drank in flessen die waren afgesloten met rietjes en bezorgden deze met ezelkarren door de stad. In dit gebied, met zijn smalle steegjes en eeuwenoude muren, waren waarschijnlijk de magazijnen van deze Acetosari gevestigd. Als je goed kijkt, zie je misschien oude Romeinse zuilen ingebed in de hoeken van gebouwen, die zijn hergebruikt om de muren te beschermen tegen het constante schrapen van karren en koetsen, waaronder die van de Acetosari die naar de Campo de' Fiori-markt snellen.

De Vaticaanse musea bevinden zich in Vaticaanstad en zijn sinds 1447 door verschillende architecten gebouwd. Tot de belangrijkste bezienswaardigheden behoren de Vaticaanse schilderijengalerij, het Egyptisch Museum, het Etruskisch Museum, de Sixtijnse Kapel en de Raphael Rooms.

Gelegen in de wijk Aurelio, is de villa van kardinaal Gaspare Carpegna, gebouwd aan het einde van de zeventiende eeuw en twee eeuwen later gerenoveerd, een van de weinige Romeinse villa's waarvan de achttiende-eeuwse stilistische kenmerken intact zijn gebleven in een zeer waardevol complex. De aankoop van de villa en het park door de gemeente Rome (1978) maakte een volledige restauratie en gratis toegang voor het publiek mogelijk. Het adellijke huis, de belangrijkste kern van de villa, wordt gekenmerkt door een centraal lichaam geflankeerd door twee symmetrische zijvleugels met daarboven torentjes; het is momenteel de thuisbasis van de Rome Quadrennial, een van de meest prestigieuze instellingen voor hedendaagse kunst van de twintigste eeuw, waar het kostbare archief en de bibliotheek kunnen worden geraadpleegd. De geschiedenis van de villa is verbonden met de gebeurtenissen van de familie Carpegna en in het bijzonder met kardinaal Gaspare, een van de rijkste, machtigste en meest beschaafde mannen van zijn tijd. In 1684 kocht hij, vlakbij een stuk grond dat al eigendom was van de familie, een wijngaard met een casino, de eerste kern van de toekomstige villa. Een paar jaar later is het Casino Nobile, ontworpen door Giovanni Antonio de Rossi, de vertrouwde architect van de kardinaal. Het rechthoekige gebouw, bestaande uit een centraal lichaam geflankeerd door twee symmetrische zijvleugels met daarboven twee torentjes, staat in overeenstemming met de hoofdas van het park die de ingang verbindt met een monumentaal nymphaeum, slechts gedeeltelijk gerestaureerd, door middel van een scenografisch systeem van fonteinen.

Villa Doria Pamphili is een park in de stad Rome, dat net als veel andere stadsparken afkomstig is van het landgoed van een Romeinse adellijke familie. Het is ook de representatieve zetel van de Italiaanse regering. Met een oppervlakte van 184 hectare is het het grootste park in Rome en een van de best bewaarde 'villa's' in de stad: de enige manipulatie is te wijten aan de opening van de Via Olimpica (Via Leone XIII), die het oude landgoed in tweeën verdeelde. Villa Doria Pamphili beslaat een totale oppervlakte van 184 hectare en wordt beschouwd als een van de belangrijkste Romeinse villa's, omdat ze na eeuwen nog steeds de 17e-eeuwse indeling en de belangrijkste kenmerken van de 18e en 19e eeuw heeft behouden. De villa bestaat uit drie delen: het paleis en de tuinen (pars urbana), het dennenbos (pars fructuaria) en het landbouwlandgoed (pars rustica).