Riggs Washington DC - Lore Group

Het Walter E. Washington Convention Center, een buitengewone congres- en vergaderfaciliteit van 2,3 miljoen vierkante meter, is uitgerust voor evenementen van elke omvang, van kleine groepen en breakout-bijeenkomsten tot evenementen voor 500 tot 42.000 deelnemers. Het Convention Center is een van de meest energiezuinige gebouwen voor zijn omvang en omvat verschillende tentoonstellingsruimtes voor gemengd gebruik, 198.000 vierkante meter flexibele vergaderruimte met in totaal 77 pauzeruimtes en de grootste balzaal in de regio. Hoe groot het evenement ook is, de service van het personeel van het Convention Center is ongeëvenaard.

Ronald Reagan Washington National Airport maakt, samen met Washington Dulles International Airport, deel uit van een systeem met twee luchthavens dat binnenlandse en internationale luchtdiensten verzorgt naar de grootstedelijke en omliggende regio's van Washington DC. Beide luchthavens worden beheerd door de Metropolitan Washington Airports Authority (MWAA) sinds 1987, toen ze door het Congres aan de Autoriteit werden overgedragen op grond van een langlopende huurovereenkomst die werd goedgekeurd door de Metropolitan Washington Airports Act van 1986, titel VI van publiekrecht 99-50.

Washington Dulles International Airport (IAD) bevindt zich in Chantilly, Virginia, op 12.000 hectare grond in de buitenwijken van het centrum van Washington, DC. De hoofdterminal werd geopend in 1962 en werd ontworpen door architect Eero Saarinen. Dulles is een belangrijk knooppunt voor binnenlandse en internationale vliegreizen met een mix van oude en goedkope luchtvaartmaatschappijen die luchtdiensten over de hele wereld aanbieden. De vluchten vertrekken vanaf de hallen A, B, C en D op het middenveld en vanaf de Z-gates die verbonden zijn met de hoofdterminal. De luchthaven heeft in haar infrastructuur geïnvesteerd door middel van een groot kapitaalprogramma, waaronder twee parkeergarages, een nieuwe verkeerstoren op de luchthaven, uitgebreide B-gates, een nieuwe vierde landingsbaan, een AeroTrain people mover-systeem en een uitgebreid International Arrivals Building. De luchthaven is verbonden met het snelwegsysteem in de regio via een door de overheid beheerde, 16 mijl lange Airport Access Highway, speciaal voor luchthavengebruikers. Een uitbreiding van 23 mijl van het Metrorail-systeem in de regio, waaronder een station in Dulles, is in aanbouw. Dulles heeft een aanzienlijke capaciteit voor toekomstige groei. Met een kleine uitbreiding zouden de huidige faciliteiten jaarlijks 45 miljoen passagiers kunnen huisvesten (22,5 miljoen enplanements). Nu alle toekomstige faciliteiten in het masterplan zijn gebouwd, zou de luchthaven jaarlijks 70 miljoen passagiers kunnen herbergen (35 miljoen vluchten) vanuit 250 gates van luchtvaartmaatschappijen. De huidige configuratie met vier landingsbanen heeft een capaciteit van maximaal 600.000 vliegoperaties per jaar. Met de bouw van een toekomstige vijfde start- en landingsbaan zou de capaciteit van het vliegveld kunnen toenemen tot 1 miljoen vliegoperaties per jaar.

WI Marshall Airport ligt slechts 14 kilometer ten zuiden van het centrum van Baltimore en 32 mijl ten noordoosten van Washington, DC. Het is de drukste luchthaven in de regio en bedient meer dan 25 miljoen passagiers. De luchthaven is vernoemd naar Thurgood Marshall, een inwoner van Baltimore die de eerste Afro-Amerikaan werd die lid werd van het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten.

Union Station DC is een prachtig gerestaureerd, historisch, intermodaal transport- en winkelcentrum voor gemengd gebruik, op slechts een steenworp afstand van het gebouw van de Amerikaanse hoofdstad. Union Station DC is een van de meest iconische bestemmingen in Washington, DC. Union Station DC is uitgerust met winkels en restaurants op 3 verdiepingen, een parkeergarage met 4 verdiepingen en een van de meest adembenemende historische ruimtes van het land.

Ford's Theatre eert de nalatenschap van president Abraham Lincoln en verkent de Amerikaanse ervaring door middel van theater en onderwijs. Tijdens de burgeroorlog was Ford's Theatre een van de beste uitgaansgelegenheden in Washington, waardoor de inwoners van Washington even konden ontsnappen aan de realiteit van de oorlog. President Lincoln, die dol was op theater, opera en Shakespeare, bezocht Ford's Theatre op minstens 10 formele gelegenheden. Op 14 april 1865 besloten Lincoln en zijn vrouw naar het theater te gaan om de komedie Our American Cousin te zien. John Wilkes Booth, een sympathisant van de Zuidelijke Staten, sloop de President's Box binnen en schoot Lincoln dood met een Deringer-pistool met één schot. Booth vluchtte de nacht in en Lincoln stierf de volgende ochtend in het Petersen House, een pension aan de overkant van het theater.

De speciale plaats van Warner in de geschiedenis van Washington begon in de jaren twintig toen tientallen grote theaters en filmhuizen het centrum verlichtten. Het theater werd oorspronkelijk gebouwd voor vaudeville en stomme films en werd in 1924 geopend als het Earle Theatre. Het werd aangevuld met een daktuin die duizenden bezoekers per nacht trok. De kelder was ook beroemd, eerst als restaurant en balzaal, en in de jaren 30 als Neptune Room. The Earle had een eigen precisiedansgroep, net zoals de nog steeds beroemde Rockettes, genaamd de Roxyettes. Tot 1945 hielden ze de vaudeville-tradities in de Earle levend, met optredens voor en na speelfilms en met gastartiesten zoals Red Skelton en Jerry Lewis. The Earle schakelde in 1945 over op een beleid dat alleen voor films bestemd was en in 1947 bezocht eigenaar Harry Warner, een van de Warner Brothers uit Hollywood, Washington en vertelde zijn reisleider Julian Brylawski (een van de oorspronkelijke bouwers) dat, aangezien hij eigenaar was van het theater, zijn naam op de feesttent zou moeten staan. Zo werd het Earle Theatre het Warner Theatre. Het auditorium werd aangepast aan nieuwe entertainmenttrends in de jaren vijftig en werd opnieuw ontworpen voor Cinerama-films. Het scherm bleef tot in de jaren 60 verlicht met memorabele series als Ben Hur, Dr. Zhivago en Hello, Dolly! Zoals een groot deel van het centrum van Washington in het begin van de jaren zeventig raakte het theater in verval en in opspraak en fungeerde het zelfs kortstondig als pornografische bioscoop. Halverwege de jaren zeventig bloeide het theater opnieuw op, vooral als bestemming voor concerten. The Rolling Stones gaven hier in 1978 een verrassende show in kleine zalen. In 1989 eiste de prachtige mix van concerten uit de jaren 80 in de genres soul, jazz, punk, wereldmuziek, heavy metal en funk, evenals vele tourende en lokale toneelstukken, eindelijk zijn tol van het 65 jaar oude gebouw. Het theater is drie jaar gesloten vanwege uitgebreide renovaties en verbeteringen onder het oog van vastgoedontwikkelaar The Kaempfer Company. De „nieuwe” Warner opende in 1992 met een gala met Frank Sinatra (in zijn laatste optreden in DC) en Shirley Maclaine werd opnieuw een bestemming, niet alleen voor nieuw leven ingeblazen binnenstad van Washington, maar ook voor nationale en internationale artiesten en de beste theater-, dans- en televisiepresentaties.

Al bijna 200 jaar neemt het historische National Theatre van Washington een prominente plaats in op Pennsylvania Avenue — „America's Main Street”. Het National Theatre, gelegen op een steenworp afstand van het Witte Huis en grenzend aan de Pennsylvania Avenue National Historic Site, is het historische culturele centrum voor podiumkunsten in de hoofdstad van ons land en de oudste onderneming op Pennsylvania Avenue die continu in haar oorspronkelijke hoedanigheid actief is.

Het Kennedy Center is het drukste centrum voor podiumkunsten van het land en organiseert jaarlijks ongeveer 2.000 evenementen voor een publiek van meer dan 2 miljoen. Sinds 1971 brengen we de wereld naar Washington met prachtige optredens van muziek, dans, theater en meer. Kijk wat er op het podium staat en koop nu je tickets!

Shakespeare Theatre Company produceert en presenteert klassieke theaterproducties van de hoogste kwaliteit in verschillende genres en brengt ze tot leven in een provocerende, fantasierijke en toegankelijke stijl. Met Shakespeare als kern verkennen we toneelstukken van nationaal en internationaal belang, met diepgaande thema's, complexe karakters en verhoogde taal, vanuit een hedendaagse 21e-eeuwse lens. We breiden het klassieke theaterrepertoire in Amerika uit door belangrijke vergeten werken nieuw leven in te blazen en te laten bewerken en te vertalen. We creëren impactvolle en responsieve programma's voor kunsteducatie en maatschappelijke betrokkenheid om het publiek kennis te laten maken met de betekenis van klassieke werken en thema's. We bieden onderdak aan toonaangevende klassieke kunstenaars en een oefenterrein voor de volgende generatie theaterkunstenaars en kunstbeheerders.

De arena is de thuisbasis van Washington Valor van de AFL, de Washington Wizards van de NBA, Washington Capitals van de NHL, Washington Mystics van de WNBA en het Georgetown Hoyas herenbasketbalteam van de NCAA en gemiddeld 220 evenementen per jaar. De arena met 20.000 zitplaatsen biedt sportevenementen, concerten, familieshows, beurzen en speciale evenementen van wereldklasse. Het bevindt zich in de wijk Chinatown/Penn Quarter.

Het Capitool van de Verenigde Staten in Washington D.C., is een symbool van het Amerikaanse volk en zijn regering, de ontmoetingsplaats van de nationale wetgevende macht. Het Capitool herbergt ook een belangrijke collectie Amerikaanse kunst, en het is op zichzelf al een architectonisch hoogstandje. Het is een werkend kantoorgebouw en een toeristische attractie die jaarlijks door miljoenen mensen wordt bezocht. De bouw van het Amerikaanse Capitool begon in 1793. In november 1800 kwam het Amerikaanse Congres bijeen in het eerste voltooide deel, de noordvleugel. In de jaren 1850 werden grote uitbreidingen naar het noorden en zuiden van het Capitool goedgekeurd vanwege de grote westwaartse expansie van ons land en de daaruit voortvloeiende groei van het Congres. Sinds die tijd zijn het Amerikaanse Capitool en zijn statige koepel internationale symbolen geworden van onze representatieve democratie. Het U.S. Capitol Visitor Center is de nieuwste toevoeging aan dit historische complex. Met bijna 580.000 vierkante meter is het bezoekerscentrum het grootste project in de meer dan tweeeeuwse geschiedenis van het Capitool en is het ongeveer driekwart zo groot als het Capitool zelf. De hele faciliteit bevindt zich ondergronds aan de oostkant van het Capitool om niets af te doen aan het uiterlijk van het Capitool en het terrein dat Frederick Law Olmsted in 1874 ontwierp.

Sinds de eerste dagen van onze hoofdstad reizen mensen hier om verschillende redenen. Ze komen om het verleden te verkennen en nieuwe toekomsten uit te stippelen. Ze komen om vragen te stellen en om deskundige antwoorden te zoeken. Ze komen om een gesprek op gang te brengen en om in stilte te herdenken. Ze komen om verandering te eisen en om die verandering te zijn. Ze komen om te groeien. Ze komen om te leren. Ze komen om geschiedenis te schrijven en zich aan te sluiten bij vele prominente GW-alumni. Onze studenten komen om veel van dezelfde redenen naar GW. Ze komen voor gepassioneerde docenten, voor diverse studentengroepen, voor atletiek van Divisie I, voor eenmalige stages en voor inspirerende servicemogelijkheden. GW zorgt, net als veel andere universiteiten, voor dit alles. Maar onze studenten komen ook voor iets anders. Ze willen niet alleen een project voor maatschappelijke dienstverlening doen. Ze willen een service-uitdaging van de First Lady van de Verenigde Staten aangaan en deze zelfs overtreffen. Ze willen niet alleen kunstdia's bekijken. Ze willen debatteren over meesterwerken in galeries van musea van wereldklasse of dansen op de podia van het Kennedy Center. En ze willen niet alleen een ingenieursopleiding volgen. Ze willen onderzoek doen in een verbluffend nieuw kernlaboratorium met docenten die letterlijk de wereld van morgen vormgeven. Gehuisvest in een stad als geen andere, volgen onze studenten een opleiding die anders is dan alle andere. De hele stad is ons klaslokaal en onze studenten komen niet alleen met een diploma naar voren, maar ook met ervaringen die alleen bij GW zouden kunnen gebeuren.

Georgetown University is een van's werelds toonaangevende academische en onderzoeksinstellingen en biedt een unieke onderwijservaring die de volgende generatie wereldburgers voorbereidt om leiding te geven en een verschil te maken in de wereld. Wij zijn een levendige gemeenschap van uitzonderlijke studenten, docenten, alumni en professionals die zich toeleggen op praktische toepassingen van ons onderzoek, wetenschap, geloof en dienstverlening. Georgetown, opgericht in 1789, is de oudste katholieke en jezuïetenuniversiteit van het land. Voortbouwend op de 450 jaar oude erfenis van het jezuïetenonderwijs, bieden we studenten een leerervaring van wereldklasse, gericht op het onderwijzen van de hele persoon door blootstelling aan verschillende religies, culturen en overtuigingen. Studenten worden uitgedaagd om deel te nemen aan de wereld en mannen en vrouwen te worden ten dienste van anderen, vooral van de meest kwetsbare en achtergestelde leden van de gemeenschap. Deze waarden vormen de kern van de identiteit van Georgetown en verbinden leden van de gemeenschap met verschillende achtergronden.

Howard University, opgericht in 1867, is een particuliere onderzoeksuniversiteit die bestaat uit 13 scholen en hogescholen. Studenten volgen een studie in meer dan 120 gebieden, wat leidt tot bachelor-, graduate- en professionele graden. Tot op heden heeft Howard meer dan 120.000 graden uitgereikt in de kunsten, de wetenschappen en de geesteswetenschappen. De historische hoofdcampus ligt op een heuveltop in Noordwest-Washington, op een steenworp afstand van de legendarische U Street en Howard Theatre. We bevinden ons op drie kilometer van het Amerikaanse Capitool, waar veel studenten stage lopen en tientallen alumni het nationale en buitenlandse beleid bepalen. Howard is een leider op het gebied van STEM. De National Science Foundation heeft Howard gerangschikt als de topproducent van Afro-Amerikaanse studenten die later een doctoraat in wetenschap en techniek behalen. De universiteit beschikt ook over nationaal erkende programma's op het gebied van maatschappelijk werk, bedrijfs- en communicatiewetenschappen en stoornissen. In 2013 noemde The Washington Post Howard „een incubator voor cinematografen”. Het College of Medicine staat internationaal bekend om zijn roemruchte erfenis van het opleiden van studenten tot competente en medelevende artsen die gezondheidszorg verlenen in medisch achtergestelde gemeenschappen in binnen- en buitenland. Het College is een nationale leider in het bestuderen van gezondheidsverschillen tussen gekleurde mensen en is een van Amerika's beste instellingen voor het opleiden van vrouwelijke chirurgen. De afdeling Health Sciences van Howard University omvat het Howard University Hospital en de Colleges of Dentistry, Pharmacy, en ook Nursing and Allied Health Sciences.

Een nationale onderzoeksuniversiteit in het hart van de hoofdstad van het land in de katholieke intellectuele traditie. De Katholieke Universiteit van Amerika is uniek onder universiteiten in de Verenigde Staten — zelfs onder katholieke universiteiten. En dat is niet alleen omdat we gevestigd zijn in Washington D.C. — een stad van wereldbelang en een plek met buitengewone onderwijskansen. Onze universiteit werd opgericht door de katholieke bisschoppen van de Verenigde Staten, met een charter van de toenmalige paus Leo XIII, als nationale universiteit van de Katholieke Kerk in Amerika. Al meer dan 130 jaar hebben we onze missie waargemaakt om de waarheid te ontdekken en over te brengen door middel van uitmuntend onderwijs en onderzoek. Wetenschappers, ingenieurs, verpleegsters, filosofen, theologen, historici, architecten, maatschappelijk werkers, muzikanten, kunstenaars en wetenschappers van de Katholieke Universiteit omarmen zowel de rede als het geloof en gebruiken de onuitputtelijke bronnen van de katholieke intellectuele traditie om te helpen de problemen van het hedendaagse leven op te lossen en de cultuur om ons heen te verrijken. Lees meer over hoe het strategisch plan van de Katholieke Universiteit specifieke doelen en doelstellingen beschrijft waaraan we ons hebben verbonden om voort te bouwen op onze traditie van uitmuntendheid en onze koers voor de toekomst uit te stippelen.

American University is een onderzoeksinstelling waarin studenten centraal staan in Washington, DC, met hoog aangeschreven scholen en hogescholen, internationaal bekende docenten en een reputatie voor het creëren van betekenisvolle veranderingen in de wereld. Onze studenten onderscheiden zich door hun service, leiderschap en het vermogen om wereldwijde en binnenlandse uitdagingen en kansen te heroverwegen. Bij de AU wordt passie actie; studenten zijn actief betrokken bij de wereld om hen heen; en de leiders van vandaag leiden de leiders van morgen op.

Elk jaar bezoeken miljoenen mensen de National Mall en Memorial Parks om te recreëren, om de erfenis van de president te herdenken, om de veteranen van ons land te eren, om hun stem te laten horen en om de toewijding van ons land aan vrijheid en gelijkheid te vieren.

Het National Museum of African American History and Culture is het enige nationale museum dat uitsluitend is gewijd aan de documentatie van het Afro-Amerikaanse leven, geschiedenis en cultuur. Het werd opgericht door de wet van het Congres in 2003, na decennia van inspanningen om de bijdragen van Afro-Amerikanen te promoten en onder de aandacht te brengen. Tot op heden heeft het museum meer dan 36.000 artefacten verzameld en zijn bijna 100.000 personen lid geworden. Het museum is op 24 september 2016 voor het publiek geopend als het 19e en nieuwste museum van het Smithsonian Institution.

Het National Museum of American History herbergt meer dan 1,8 miljoen voorwerpen en meer dan vijf kilometer aan archiefcollecties. Namens het land bewaren en delen we deze buitengewone nationale collectie, die alles omvat van de originele Star-Spangled Banner tot de hoge hoed van Abraham Lincoln; van de eerste computerbug tot het eerste kunsthart; van de schuine trompet van Dizzy Gillespie tot de robijnrode pantoffels van Dorothy uit The Wizard of Oz. Onze archiefcollecties bevatten een opmerkelijke hoeveelheid Amerikaanse geschiedenis in documenten, foto's en andere werken, waaronder belangrijke collecties over de geschiedenis Amerikaanse zakenwereld en muziek. Onze artefacten vormen een fascinerend mozaïek van het Amerikaanse leven en vormen de grootste verzameling Amerikaanse geschiedenis ter wereld.

Onze missie is om het begrip van de natuurlijke wereld en onze plaats daarin te bevorderen. De collecties van het museum vertellen de geschiedenis van de planeet en zijn een verslag van menselijke interactie met de omgeving en met elkaar. Aangezien we allemaal werken aan het vormgeven van een duurzame wereld, wordt dit record het startpunt. Het is onze gids over hoe de toekomst eruit kan zien en werken. Vanwege de grenzeloze nieuwsgierigheid van onze onderzoekers, de breedte en diepte van onze wetenschappelijke collecties en ons vermogen om toekomstige generaties wetenschappers te inspireren, hebben we een cruciale rol te spelen. Hier kunnen mensen zowel de wereld ontdekken als leren er betere beheerders van te worden. Elke dag doen onze wetenschappers onderzoek in onze laboratoria en op locaties over de hele wereld. Grenzeloze nieuwsgierigheid drijft hen ertoe de aarde te verkennen, de soorten die ervan afhankelijk zijn, de culturen die erin leven en de krachten die haar veranderen. Hun werk ondersteunt ons begrip van kritieke kwesties van onze tijd, van natuurbehoud tot volksgezondheid, klimaatverandering tot voedselzekerheid. We beheren een collectie van 145 miljoen exemplaren en artefacten. Elk ervan weerspiegelt een moment in ruimte en tijd; in deze momenten vinden we het verhaal van de aarde. En onze onderzoekers blijven cruciale nieuwe informatie verzamelen uit deze objecten. Deze ontdekkingen over het verleden helpen ons om de toekomst te modelleren en erop te anticiperen. Onze exposities, onze educatieve programma's en onze medewerkers en vrijwilligers delen onze collecties en de kennis die daaruit wordt getrokken elk jaar met miljoenen bezoekers, waardoor hun waardering voor wetenschap, de natuurlijke en culturele wereld en de uitdagingen van onze tijd toeneemt.

De National Gallery of Art werd bedacht en geschonken aan de bevolking van de Verenigde Staten door Andrew W. Mellon (1855—1937). Mellon was een financier en kunstverzamelaar uit Pittsburgh die in 1921 naar Washington kwam om als minister van Financiën te dienen. Tijdens zijn jaren van openbare dienst begon hij te geloven dat de Verenigde Staten een nationaal kunstmuseum moesten hebben dat gelijk was aan dat van andere grote landen. In 1936 schreef Mellon aan president Franklin D. Roosevelt met het aanbod om zijn prachtige kunstcollectie te doneren voor een nieuw museum en om zijn eigen middelen te gebruiken om een gebouw te bouwen dat bestemd was voor gebruik. Met de steun van de president aanvaardde het Congres het geschenk van Mellon, waaronder een aanzienlijke schenking, en richtte in maart 1937 de National Gallery of Art op. De bouw begon dat jaar op een locatie in de National Mall langs Constitution Avenue tussen Fourth en Seventh Street NW, vlakbij de voet van Capitol Hill.

Het National Museum of the American Indian (NMAI), een diverse en veelzijdige culturele en educatieve onderneming, is een actief en zichtbaar onderdeel van het Smithsonian Institution,'s werelds grootste museumcomplex. Het NMAI beheert een van's werelds meest uitgebreide collecties inheemse artefacten, waaronder objecten, foto's, archieven en media die het hele westelijk halfrond bestrijken, van de poolcirkel tot het Fuego. Het National Museum of the American Indian exploiteert drie faciliteiten. Het museum in de National Mall in Washington, D.C., biedt tentoonstellingsgalerieën en ruimtes voor optredens, lezingen en symposia, onderzoek en onderwijs. Het George Gustav Heye Center (GGHC) in New York City herbergt tentoonstellingen, onderzoek, educatieve activiteiten en podiumkunstprogramma's. Het Cultural Resources Center (CRC) in Suitland, Maryland, herbergt de collecties van het museum, evenals de programma's voor conservatie, repatriëring en digitale beeldvorming en onderzoeksfaciliteiten. De inspanningen van de NMAI buiten de site, vaak aangeduid als het „vierde museum”, omvatten websites, reizende tentoonstellingen en gemeenschapsprogramma's. Sinds de goedkeuring van de machtigingswetgeving in 1989 (gewijzigd in 1996) zet de NMAI zich onvermoeibaar in om inheemse stemmen te laten horen in wat het museum schrijft en presenteert, of dat nu ter plaatse is op een van de drie NMAI-locaties, via publicaties van het museum of via het internet. De NMAI zet zich ook in om als hulpbron te fungeren voor de inheemse gemeenschappen van het halfrond en om het grote publiek te dienen als een eerlijk en doordacht kanaal naar inheemse culturen — heden en verleden — in al hun rijkdom, diepgang en diversiteit.

Het Smithsonian's National Air and Space Museum beheert's werelds grootste en belangrijkste collectie lucht- en ruimtevaartvoorwerpen, die alle aspecten van het menselijk vliegen omvat, evenals aanverwante kunstwerken en archiefmateriaal. Het beheert twee historische faciliteiten die samen meer dan acht miljoen bezoekers per jaar verwelkomen, waardoor het het meest bezochte museum van het land is. Het is ook de thuisbasis van het Center for Earth and Planetary Studies.

Het Smithsonian American Art Museum, de eerste collectie Amerikaanse kunst van het land, is een ongeëvenaard verslag van de Amerikaanse ervaring. De collectie legt de ambities, het karakter en de verbeelding van het Amerikaanse volk gedurende drie eeuwen vast. Het museum herbergt een van de grootste en meest inclusieve collecties Amerikaanse kunst ter wereld. De kunstwerken onthullen belangrijke aspecten van Amerika's rijke artistieke en culturele geschiedenis van de koloniale periode tot vandaag. Het museum is toonaangevend geweest in het identificeren en verzamelen van belangrijke aspecten van de Amerikaanse beeldcultuur, waaronder fotografie, moderne volks- en autodidactische kunst, Afro-Amerikaanse kunst, Latino-kunst en videogames. Het museum heeft de grootste collectie New Deal-kunst en uitzonderlijke collecties hedendaagse ambachten, Amerikaanse impressionistische schilderijen en meesterwerken uit de vergulde tijd. De afgelopen jaren heeft het museum zich gericht op het versterken van zijn collectie hedendaagse kunst, en in het bijzonder mediakunst, door middel van aankopen, prijzen, benoemingen van curatoren, schenkingen en door opdracht te geven voor nieuwe kunstwerken.

De National Portrait Gallery werd in 1962 door het Congres goedgekeurd en opgericht met als missie het verwerven en tonen van portretten van „mannen en vrouwen die een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan de geschiedenis, ontwikkeling en cultuur van de bevolking van de Verenigde Staten”. Vandaag de dag vertelt de Smithsonian's National Portrait Gallery nog steeds het veelzijdige en steeds veranderende verhaal van Amerika aan de hand van de individuen die de cultuur hebben gevormd. Via beeldende kunst, podiumkunsten en nieuwe media presenteert de Portrait Gallery dichters en presidenten, visionairs en schurken, acteurs en activisten wier leven onze nationale identiteit vormt. De tentoonstelling „America's Presidents” is de enige complete collectie presidentiële portretten van het land buiten het Witte Huis en vormt de kern van de missie van de Portrait Gallery om de geschiedenis van het land te vertellen aan de hand van de personen die de geschiedenis hebben vormgegeven. Gilbert Stuarts schilderij „Lansdowne” van George Washington is het grootse introductiebeeld van deze tentoonstelling. In 2000 dreigde de Portrait Gallery dit schilderij, dat sinds de opening van het museum in 1968 in bruikleen was, te verliezen toen de eigenaar besloot het te verkopen. Dankzij een genereus geschenk van de Donald W. Reynolds Foundation kon het schilderij „Lansdowne” worden gekocht als een geschenk aan de natie. „America's Presidents” blijft portretten verwerven, waaronder schilderijen, beeldhouwwerken, foto's, karikaturen, video en media uit de tijd, van elke volgende president. In de loop der jaren zijn de collecties, die aanvankelijk beperkt waren tot schilderijen, prenten, tekeningen en gravures, uitgegroeid tot meer dan 23.000 items in alle media, van daguerreotypieën tot digitaal. Aan het eind van de jaren negentig begon de Portrait Gallery portretten van presidenten in opdracht te geven, te beginnen met George H.W. Bush. In 2006 organiseerde de Portrait Gallery de eerste Outwin Bootheer Portrait Competition, nu een prestigieus driejaarlijks evenement, waarbij ook werken in opdracht aan de collectie worden toegevoegd. De winnaar van 2013 was Bo Gehring, wiens video en geluidsportret van dichtbij van jazzmuzikant Esperanza Spalding verrukt en geprezen worden door bezoekers.

Barmini is het cocktaillab van José Andrés naast de minibar waar klassieke cocktails worden gecombineerd met uitgesproken moderne creaties. Barmini biedt een menu van meer dan 100 drankjes, evenals ervaringsgerichte vluchten en inventieve snacks, en is daarmee de belangrijkste cocktailbestemming van DC. Het is een leercentrum waar chefs en barmannen samenwerken en waar erfgoed en innovatie samenkomen.

Net buiten de drukte van de belangrijkste gangen van het centrum van DC ligt Dirty Habit in het epicentrum van het nachtleven en culinaire centrum van Penn Quarter/Chinatown. Onze hotspot in de stad contrasteert met de klassieke architectuur van het oorspronkelijke General Post Office uit 1841 waarin het zich afspeelt, met een intrigerende barscene met een uitgestrekt atrium en een privépatio die een heel stadsblok omvat. Er zijn drie verschillende stemmingen om aan de wensen van die dag tegemoet te komen — allemaal geïnspireerd op film noir en geaccentueerd door raadselachtige signalen. De verleidelijke eetzaal roept een sfeer van mysterie op, waardoor gasten's avonds kunnen genieten van wereldwijd geïnspireerde seizoensgerechten en overdag brunchopties die de hele week door beschikbaar zijn. De Atrium Bar serveert inventieve ambachtelijke cocktails en biedt een sfeervolle tegenhanger voor de donkere decadentie van de eetkamer: een lichte climax van hoge plafonds en een prachtig uitzicht op de patio. Zodra de ijver zijn hoogtepunt bereikt, zorgt een binnenplaats voor frisse lucht en intieme vuurkorven — een kampvuur in de stad om samen te komen, te genieten van gezamenlijke cocktails van groot formaat en kennis te maken met een van de beste bars in DC.

12 Stories bevindt zich op de top van The InterContinental Hotel in Washington, D.C.'s nieuwe woon- en winkelcomplex van miljarden dollars, The Wharf. De nieuwe penthouse-bar, ontworpen door SLDesign, is een sexy, moderne toevoeging aan het landschap van The Wharf, met een uitzicht van bijna 360 graden op The Potomac en de skyline van Washington. 12 Stories bevat moderne kunstwerken van Paige Smith, industrieel-chique designelementen zoals betonnen vloeren, pendelverlichting met bedrading, fluweel, marmer, leer en houten meubilair en een uitgestrekte NanaWall van 26 meter die uitkomt op een buitenterras. Naast een stijlvol avondje uit kunnen de inwoners van Washington genieten van privé- en semi-private evenementen in de prachtig ingerichte ruimte van 3.500 vierkante meter, die plaats biedt aan 170 gasten en is ingedeeld in drie verschillende zones met unieke uitkijkpunten op The Wharf en daarbuiten. De grote ramen van 13 meter van vloer tot plafond bieden ongeëvenaarde zichtlijnen op de Jefferson, Lincoln en Air Force Memorials, evenals het hoogtepunt van het Washington Monument en Hains Point. Deze weidse uitzichten op de hoofdstad van het land bieden een uniek perspectief dat je nergens anders in de stad ziet. Het zorgvuldig samengestelde cocktailmenu van de bar bevat nieuwe versies van de klassiekers en een indrukwekkende selectie innovatieve huiscocktails. Als aanvulling op het drankenmenu, dat ook verschillende alcoholvrije opties bevat, is er een selectie van hoogwaardige bargerechten met een verscheidenheid aan hapjes en kleine gerechten.