Bera Ankara

Het gebruik van het kasteel voor verdedigings- en vestigingsdoeleinden in Ankara, de hoofdstad van de beschavingen door de geschiedenis heen, heeft het mogelijk gemaakt om het kasteel in elke periode te herstellen en te onderhouden, en heeft daardoor tot op de dag van vandaag stand gehouden. Het is bekend dat de interne wallen van de huidige twee rijen wallen die uit de 7e eeuw bestaan, vóór de externe muren zijn gebouwd. De informatie met betrekking tot de fysieke structuur van het kasteel, dat een van de bezoekpunten is van zowel de Europese als de Turkse excursionisten vanaf de 16e eeuw, wijst erop dat de witte steen met vier lagen is gebruikt door ze op elkaar te leggen en dat de hoogte van elke steen 4,5 m is en dat brede huizen zich in het interne kasteel bevinden. De meeste gebouwen die zich in de regio van openbare huizen bevinden, zijn gebouwd tussen de 16e en 17e eeuw, toen het Ottomaanse Rijk machtig was. De toename van het aantal koopvaardijkaravanen die in die tijd over de oude zijderoute rond het kasteel van Ankara tussen China en Europa reden, heeft geleid tot de vorming van de regio van openbare huizen. Het gebied aan de voorkant van de poort ten zuiden van het kasteel van Ankara en het vlakke gebied tussen de bestaande Cengelhan wordt At Pazari genoemd, dat in de 13e en 14e eeuw als marktplaats werd gebruikt. De industriële revolutie heeft de economie van het Ottomaanse Rijk negatief beïnvloed. Textiel uit Ankara heeft zijn concurrentiecapaciteit verloren ten opzichte van het Engelse textiel en andere exportgoederen van Europese landen.

Het gedeelte tussen de Misak-i Milli- en Inkilap-torens wordt bepaald als museum in overeenstemming met de voorwaarden voor de projectwedstrijd van het Mausoleum van Ataturk. Voor dat doel wordt op 21 juni 1960 het Mausoleum van het Ataturk Ataturk Museum geopend. De bezittingen van Atatürk, de geschenken die hem worden aangeboden en zijn kleding worden daar tentoongesteld. De medailles en insignes van Atatürk en de bezittingen van Ataturk, die door zijn pleegouders A.Afet Inan, Rukiye Erkin en Sabiha Gokcen aan het museum worden uitgereikt, worden ook tentoongesteld in het museum.

Het werd ontworpen als Cumhuriyet Halk Fırkası, maar werd gebruikt als Turkse Grote Nationale Vergadering door wijzigingen aan te brengen vanwege de ontoereikendheid van het gebouw van de Eerste Grote Nationale Vergadering en niet voldeed aan de vereisten van de zich ontwikkelende Turkse Republiek. De binnendelen van de twee verdiepingen tellende structuur boven de kelder zijn bekleed aan drie zijden van de middelste Assembly Lounge, oplopend langs de twee verdiepingen. De vergaderzaal met zijn originele goederen, de kamers waar de principes en revoluties van de Atatürk werden verteld, de documenten, foto's en enkele persoonlijke bezittingen van de eerste drie presidenten van de republiek; Ataturk, Ismet Inonu en Celal Bayar worden tentoongesteld. Een deel van de Great Allocution, dat op 15-20 oktober 1927 door Ataturk werd voorgelezen, is nagemaakt in de vergaderlounge met de wassen sculpturen.

Etnografie bevindt zich in het Namazgah-district van Ankara, op de heuvel van de islamitische begraafplaats. Het museum is geopend voor bezoekers op 18 juli 1930 en de binnenplaats van het museum is open gehouden tot het in november 1938 werd gescheiden als tijdelijk graf. Het lichaam van Ataturk is daar bewaard gebleven tot het in 1953 werd overgebracht naar het Mausoleum. Dat gedeelte is nog steeds beschermd als symbolisch graf ter nagedachtenis aan Ataturk. Het Etnografisch Museum wordt al 15 jaar gebruikt als mausoleum.

De Romeinse baden, gelegen aan de hoofdstraat van Cankiri, van Ulus Square naar Yildirim Beyazit Square, en ongeveer 400 m ver van Ulus Square, 2,5 m hoog van de hoofdstraat aan de westkant van de weg, werd in de 3e eeuw gebouwd door de Romeinse keizer Caracalla, zoon van Septimis Severus (212-217) in opdracht van de gezondheidsgod Asklepion.

Ankara heeft veel parken en open ruimten die voornamelijk in de beginjaren van de Republiek zijn aangelegd en daarna goed onderhouden en uitgebreid zijn. De belangrijkste van deze parken zijn: Gençlik Park (herbergt een pretpark met een grote vijver om te roeien), de botanische tuin, Seğmenler Park, Anayasa Park, Kuğulu Park (beroemd om de zwanen die ze cadeau kregen van de Chinese overheid), Abdi İpekçi Park, Güven Park (zie hierboven voor het monument), Kurtuluş Park (heeft een ijsbaan), Altınpark (ook een prominente expositie-/beurszone), Harikalar Diyarı (naar verluidt het grootste park van Europa binnen de stadsgrenzen) en Göksu Park. Atatürk Forest Farm and Zoo (Atatürk Orman Çiftliği) is een uitgestrekt recreatief landbouwgebied met een dierentuin, verschillende kleine landbouwbedrijven, kassen, restaurants, een melkveebedrijf en een brouwerij. Het is een aangename plek om een dag met familie door te brengen, of het nu gaat om picknicken, wandelen, fietsen of gewoon genieten van lekker eten en de natuur. Er is ook een exacte replica van het huis waar Atatürk werd geboren in 1881, in Thessaloniki, Griekenland. Bezoekers van de „Çiftlik” (boerderij), zoals deze door de Ankaranen liefkozend wordt genoemd, kunnen beroemde producten van de boerderij proeven, zoals ouderwets bier en ijs, verse zuivelproducten en vleesrollen/kebaps gemaakt op houtskool, in een traditioneel restaurant (Merkez Lokantası, Central Restaurant), cafés en andere etablissementen verspreid over de boerderij.

Buitenlandse bezoekers van Ankara bezoeken meestal graag de oude winkels in Çıkrıkçılar Yokuşu (Weavers' Road) in de buurt van Ulus, waar talloze dingen te vinden zijn, variërend van traditionele stoffen, handgeweven tapijten en lederen producten tegen spotprijzen. Bakırcılar Çarşısı (Bazaar van kopersmeden) is bijzonder populair, en veel interessante voorwerpen, niet alleen van koper, zijn hier te vinden, zoals sieraden, tapijten, kostuums, antiek en borduurwerk. De heuvel op naar de kasteelpoort zijn er veel winkels die een enorme en verse collectie specerijen, gedroogd fruit, noten en andere producten verkopen. Moderne winkelgebieden zijn vooral te vinden in Kızılay, of op Tunalı Hilmi Avenue, waaronder het moderne winkelcentrum Karum dat zich aan het einde van de Avenue bevindt; en in de Atakule-toren in Çankaya, de wijk met het hoogste punt in de stad, die een prachtig uitzicht over de hele stad biedt en ook een ronddraaiend restaurant op de top heeft waar op een meer ontspannen manier van het complete panorama kan worden genoten. Toen Ankara in de jaren zeventig begon uit te breiden naar het westen, zijn er verschillende moderne ontwikkelingen en ministeden in de stijl van een buitenwijk langs de westelijke snelweg, ook wel bekend als de Eskişehir Road. De winkelcentra Armada en CEPA, Kentpark aan de snelweg, de Galleria in Ümitköy, de Panora in Oran en een groot winkelcentrum in Bilkent Center bieden winkelmogelijkheden in Noord-Amerikaanse en Europese stijl (deze plaatsen zijn bereikbaar via de Eskişehir Highway). Er is ook het onlangs uitgebreide Ankamall aan de rand van de snelweg van Istanbul, waar de meeste bekende Europese merken zijn gevestigd. Dit winkelcentrum is het grootste in de hele regio Ankara.